Nic tak nie poprawia humoru i wprowadza w dobry nastrój, jak ujrzenie po długim niebycie ulubionej postaci. Otóż wczoraj koło północy w dyskusji TV Kultura poświęconej karze śmierci, pojawił się pan profesor Bogusław Wolniewicz.
* Info dla niewtajemniczonych numer jeden: Wolniewicz to filozof i logik działający wbrew logice, skumany od lat z katopolactwem i wszelkiego rodzaju innymi zboczeniami, począwszy od Radia z Twarzą a na Naszym Dzienniku skończywszy.
* Info dla niewtajemniczonych numer dwa: pan profesor Wolniewicz jest dlatego moim ulubieńcem, bo to on właśnie wymyślił teorię wedle której, Polskę atakują bezustannie i bez przerwy Sprzedawczyki podżegane i finansowane przez brooklyńskich Żydów. Dzięki więc szanownemu panu profesorowi mój blog ma motto takie jakie ma. Przyznacie więc, że nie da się nie lubić, czy ignorować takiej postaci.
Z przyjemnością też stwierdzam, że pan profesor żyje i ma się dobrze, choć już nie tak dobrze. W programie który oglądałem, pan profesor najczęściej przysypiał, by budząc się na chwilę, wykrzykiwać inwektywy kompletnie nie na temat skierowane do osób nie tyle będących w studiu, co raczej w jego przerwanym przed chwilą śnie. Potem znów zapadał w krótką drzemkę, z której wytrącał go łokciem nie znający litości prowadzący dyskusję. I to nawet było zabawne. Tyle, że do dziś dojść nie mogę, co chcieli osiągnąć autorzy sadzając na kanapie oryginała uchodzącego może w TV Trwam, ale nie w programie mającym w nazwie słowo Kultura. Nie ten cyrk i nie te małpy.
