Poseł PiS Stanisław Pięta, to zagubione ogniwo ewolucji, to magma wypełniająca straszną pustkę po LPR. A ponieważ ów LPR, czyli Nieustraszeni Łowcy Pedałów, zszedł nam praktycznie z tego świata, moralne obowiązki wobec ojczyzny starają się wypełnić takie bure suki jak Pięta. Ów pisior zasłynął już tym , iż miał pretensje do Obamy ze jest czarny. Teraz, zawczasu już atakuje Muzeum Narodowe, za to, ze na rok 2010 planuje ono wystawę sztuki z watkami homoseksualnymi. Poseł Stachu uważa to za profanację palcówki i nieprawdopodobna prowokację. Pisze protesty, śle listy, oczekuje opamiętania. Oczywiście listami Pięty nikt sobie nawet dupy nie podetrze i w tym właśnie sensie jego działalność epistolarna jest zupełnie bezproduktywna i bez sensu. Papier listowy oraz ten z drukarek, średnio, a w zasadzie w ogóle nie nadaje się do toalety. Ponieważ jednak z drugiej strony jest to dość wesoła działalność, dająca nam nieco taniej, ale jednak rozrywki, podsuńmy panu (p)osłowi nowe pomysły. Otóż zdecydowanie powinien on wystąpić do ministra kultury, aby z wszystkich polskich muzeów wycofać w trybie pilnym, dzieła artystów homo-niepewnych. Przecież do tych muzeów chodzą katolicy, a także  dzieci i młodzież, i jaki one będą miały przykład patrząc na zboczone dzieła, takiego choćby Leonadra da Vinci? Poza tym, co to za dzieła? Czy można czegoś wielkiego, wartościowego i wychowawczego oczekiwać po pedale czy rozczochranej lesbie? Panie pośle do roboty kurwa mać. Nierząd i rozpusta, tudzież kicz i deprawacje zalęgły się w polskich muzeach. Ratuj pan Polskę, ratuj pan młodzieży chowanie, ratuj się kto może, poseł Pięta idzie, nieboże.

Po raz kolejny wzruszony jestem postawą papieża Benedykta XVI. Ów mianowicie  przesłał telegram gratulacyjny arcybiskupowi Juliuszowi Paetzowi z okazji 50. rocznicy święceń kapłańskich. Jak wynika z telegramu, Paetz jest „czcigodnym bratem” o wielkich niesłychanie zasługach dla kościoła. To on ciężko pracował nad duchowym rozwojem wiernych i pobożnie im służył. Fakt to niezaprzeczalny. Wielkie zasługi arcybiskupa odnotować należy zwłaszcza na polu zbliżania się do siebie wiernych jednakiej płci, ze szczególnym uwzględnieniem braci kleryków, których Paetz kochał miłością nieokiełznaną i wielką, rzecz można dozgonną. Zmęczony „pracą naukową” odszedł na wcześniejszą, wymuszoną nieco emeryturę, wszystko w trosce o dalsze jego zdrowie, tudzież zdrowie kleryków. Wielu z jego uczniów, zwłaszcza tych zafascynowanych metodami badawczymi arcybiskupa, dziś jest pewnie księżulkami pełną  gębą, krzewiącymi w narodzie kult miłości brata swego jedynego, bez ducha świętego, amen. I pamiętając przeto o dorobku dobrodzieja Paetza, papież Benedykt, chyli przed nim czoła, prosząc o więcej. Proszę panów kleryków powiem tak: myjcie się gadziny nie znacie dnia ani godziny.

Były (na szczęście) poseł  Arnold Masin pochodzi z Bełchatowa, przynosząc niewątpliwy wstyd miastu. Przewrotnie można powiedzieć, że Bełchatów słynie przynajmniej z dwóch powodów: Skry oraz Arnolda Masina. Ów pan pochodzi ze spróchniałego pnia Weszpolactwa, tudzież LPR, w związku z tym ma poglądy jakie ma, trudno się temu dziwić ale jeszcze trudniej tolerować. Ostatnio Masin puścił w obieg plotkę, jakoby pożar w siedzibie Komisji Europejskiej w Brukseli, był tak zwaną „robotą zleconą”.

„Tyle korupcji, przekrętów, lewych faktur i ustawionych przetargów miało tam miejsca, że przed kolejnymi wyborami postanowiono efektownie pozbyć się dowodów”. 

A dlaczego tak naprawdę postanowili się tego wszystkiego pozbyć? Otóż po prostu boją się Libertasu, który – wedle Masina – szeroką ławą wejdzie do Parlamentu i zrobi porządek z tą libertyńsko-masońska hołotą. No cóż, pan Masin rzadkie ma nazwisko, i równie rzadki ( w sensie rozwodniony) mózg. Życzę im rzecz jasna wszystkiego najlepszego, bo zawsze lepszy jest wesoły parlament niż parlament smutny, ale z tą ławą libertasowych posłów, to chyba jednak ściema. Nie będzie to żadna ława, co najwyżej ławeczka, a najpewniej jedno krzesełko wystarczy. Może na tym krzesełku usiąść Masin, Wierzejski albo nawet Zawisza, będzie gość jak znalazł do sprzątania kibli. Tam też będzie śledził europejskie zepsucie, wyciągając z klozetu zużyty papier i podpaski, po to by kopię wysłać do Giertycha. Głosujmy na Libertas, ktoś musi się zająć gównianą robotą.

Maryjan Krzaklewski dopatrzył się w spocie SLD obrazy uczuć religijnych. Nie bardzo go interesuje,  że robią tam z niego skończonego wała i bezmózgowca, natomiast strasznie nim wstrząsa owa „obraza”. Rozważa ponoć, czy sprawy nie podać do sądu. Postępuje więc wedle zasad obowiązujących prawdziwego Polaka: nie ważne że jestem skończonym palantem i pośmiewiskiem dla tłumów, ważne, żeby nie obrażali pana czy też pani bozi. Gdzie on dopatrzył się tej „obrazy” za bardzo nie wiadomo. Wtajemniczeni mówią, że chodzi tu pewnie o przerobienie pewnego kościelnego bluesa, na potrzeby (tekst) spotu. Ale mnie się wydaje, że chodzi tu pewnie o coś bardziej poważnego. Otóż sądzę, że to podśmiewanie się z pana Maryjana jest ową obraza uczuć religijnych.  Bo to nie jakaś Maryśka, tylko facet o dwóch dupach Marian Krzaklewski jest polska świętością i wartością narodową. To jest właśnie kpienie i wyszydzanie i obraza uczuć religijnych narodu, który wydał na świat takich synów jak ów Piękny Maryjanek, Tadzio Rydzyk, Bender, Nowak, że nie wspomnę o córce bożej Annie Sobeckiej. Jeśli więc dziś, ktoś,  zamachuje się na te świętości i narodowe wartości, to zasługuje na sąd i długoletnie więzienie. W imię ojca i syna (jego Maryjana) i ducha świętego, amen!

Dziennik – o zgrozo – odkrył, że pan wicepremier Pawlak, to nie taki słodki miś jak na pozór by się wydawało. Pan wicepremier, kiedyś nawet premier Pawlak, to cwany przekrętas, o aparycji gamonia, postępujący wedle starej chłopskiej zasady, że nie jest ważne czyje co je, ważne jest to co jest moje. Za pustą i bez wyrazu twarzą pijanego pokerzysty na emeryturze, kryje się cwany wiejski mędrek nie mający żadnych skrupułów, że o wstydzie nie wspomnę. I za tym panem wicepremierem, jak za panem ojcem idzie grzeczne i grzeszne stado chłopków roztropków, i innych małorolnych parobków w garniturach, kradnących co się da i jak się da. No, niestety… prawda jest taka, że miejsce trzody chlewnej jest w chlewiku. Za żadne skarby świata nie należy jej wpuszczać na salony. Ktoś, kiedyś o tym zapomniał.